دیروز یک مهمونی بودیم دیدم این جوانان عکسی رو برا هم از طریق گوشی می فرستن کنجکاوشدم دیدم بله یک بازیکن عربستانی بعد از زدن گل به تیم ایرانی پیراهنشو بالا داده بحساب خودش عکس نوجوان که تلفن میزنه به عربه جوانان ماهم میگفتن ومیخندیدن گفتم ایول به غیرتتون اونا توهین میکنن شما جک میگین میخندین راست میگین یک جواب دنئان شکن بدین تا دیروز ملخ می خوردن حالا به زوار

بشنواین نکته که خود را زغم ازاده کنی

خون خوری گر طلب روزی ننهاده کنی

اخر الا مر گل کوزگران خواهی شد

حالیا فکر سبو کن که پراز باده کنی

ای نسخه ی نامه ی الهی که تویی

وی اینه ی جمال شاهی که تویی

بیرون زتو نیست هر چه در عالم هست

در خود به طلب هر انچه خواهی که تویی

اگراید زنم یک شب وبوسد دست بابا را به خال بینیش بخشم سمرقندو بخارا را کباب و جوجه وپاچین به روی میز بعضی ها چنان بردند صبر از دل که ترکان خوان یغما را چرا هی میکشی ریمل چرا هی میزنی پنکک به اب و رنگ وخال و خط چه حاجت روی زیبا را تو گفتی مرغ پیدا شد و بعدش تخم مرغ امد کسی نگشود ونگشاید به حکمت این معما را شنیدم گفت بابایم که امروزه نمی فهمند جوانان سعادتمند پ

ان چه هر شب بگذرد از چرخ فریاد من است

وان چه ان مه را به خاطر نگذرد یاد من است

ان چه بر من کارها را سخت می سازد مدام

بی ثباتی های صبر سست بنیاد من است

گمان مبر که دلم میل دوستان نکند

چراکه مرغ چمن ترک بوستان نکند

کسی که نقدخرد دادوملک عشق خرید

اگر زسود و زیان بگزرد زیان نکند

هرچند که در ره دراز ایستادی

غین است که از سر مجاز ایستادی

چون روح ترا نهایتی نیست پدید

اخر تو به یک پرده چه باز ایستادی

خوشا ان کو انابت با خدا کرد

به حق پیوست وترک ما سوا کرد

خوشا ان کو دلش شد از جهان سرد

گذشت از هر هوس ترک هوا کرد

سربرعدم درنه و یاران طلب.

بویوفا خواهی از ایشان طلب

بر سر عالم شو وهم جنس جوی

در تک دریا رو و مرجان طلب

زندگی ذره کاهی است که کوهش کردیم زندگی نام نکویی است که خارش کردیم زندگی نیست به جز نم نم باران بهار زندگی نیست به جز دیدن یار

سرگشته واربر تو گمان خطا برم.

بی انکه هیچ راه به چون و چرا برم.

دائم که در دلی وجدا نیست دل زتو

.لیکن به دل چگونه بگو ره فرا برم.

گاهی چنان بدم که مبادا ببینی ام.

حتی اگربه دیده رویا ببینی ام.

من صورتم که به صورت شعرم شبیه نیست

.بر این گمان مباش که زیبا ببینی ام

قطع نظر زدشمن ما کرد چشم دوست

دردی که داشتیم دوا کرد چشم دوست

در عین خشم اهل هوس را به خون کشید

کامی که خواستیم روا کرد چشم دوست